งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาสมบัติเชิงกลของไม้ไผ่ที่ผ่านการอบแห้งสำหรับนำมาใช้ในการทำโครงสร้างของร่มโบราณที่มี
พฤติกรรมในการรับภาระดัดอยู่ตลอดเวลา โดยนำไม้ไผ่รวกจากส่วนโคน กลาง และส่วนปลายของลำต้นมาผ่านการอบแห้งด้วยเตาอบไม้ไผ่
ชีวมวล ที่อุณหภูมิ 60 และ 70 องศาเซลเซียส เพื่อกำจัดความชื้นออกจากเนื้อไม้จนเหลือประมาณร้อยละ 12.8 ของความชื้นมาตรฐานเปียก
จากนั้นนำไม้ไผ่ที่ผ่านการอบแห้งแล้วไปทำการทดสอบหาสมบัติเชิงกลด้วยเครื่องทดสอบเอนกประสงค์ในห้องปรับอากาศที่อุณหภูมิ 25 องศา
เซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ประมาณร้อยละ 65 เพื่อเปรียบเทียบกับไม้ไผ่ที่ผ่านการอบแห้งตามมาตรฐานการทดสอบที่ 103 องศาเซลเซียส
(เกณฑ์อ้างอิง) ผลจากการทดสอบพบว่า ค่ามอดุลัสยืดหยุ่นเฉลี่ยของไม้ไผ่ที่ผ่านการอบแห้งที่อุณหภูมิ 60 และ 70 องศาเซลเซียส มีค่าน้อยกว่า
ไม้ไผ่ที่ผ่านการอบแห้งตามมาตรฐานการทดสอบ ร้อยละ 38.21 และ 18.07 ตามลำดับ และมอดุลัสการดัดงอเฉลี่ยมีค่าน้อยกว่าไม้ไผ่ที่ผ่านการ
อบแห้งตามมาตรฐานการทดสอบ ร้อยละ 35.46 และ 24.25 ตามลำดับ